شهید عسگر احساسی؛ دیدهبان روزهای حماسه
پنجم مردادماه سال ۱۳۴۱، در شهر نیر از توابع استان اردبیل، کودکی به نام عسگر احساسی چشم به جهان گشود؛ جوانی که سالها بعد، در یکی از سختترین برهههای تاریخ این سرزمین، قدم به میدان دفاع گذاشت و نام خود را در شمار مردان ماندگار این سرزمین ثبت کرد.
عسگر، جوانی از دیار اردبیل بود؛ اما هنگامی که آتش جنگ به مرزهای ایران رسید، جغرافیای مسئولیت برای او دیگر به شهر و روستای خودش محدود نمیشد. جبهه، خانه او شد و دفاع از سرزمین، آرمانی که برایش از آسایش و زندگی شخصی مهمتر بود.در جبهه، مسئولیت تکتیراندازی را بر عهده داشت؛ مسئولیتی که نیازمند دقت، صبر، شجاعت و تسلط بر لحظههای سخت نبرد بود. در میان خاکریزها و سنگرهای منطقه عملیاتی عینخوش، چشم به دشمن دوخت و استوار ماند؛ مردی که میدانست گاهی برای دفاع از یک وجب خاک، باید تمام توان و جان خود را به میدان آورد.
روزهای نبرد در دهلران، روزهای آسانی نبود. صدای گلوله و انفجار، آسمان منطقه را پر کرده بود و هر لحظه میتوانست آخرین لحظه یک رزمنده باشد. اما مردانی همچون عسگر احساسی، در برابر این سختیها عقب ننشستند. آنان آمده بودند تا بایستند؛ حتی اگر بهای این ایستادگی، جانشان باشد.سرانجام در ۱۴ دیماه ۱۳۶۱، در منطقه دهلران، لحظه موعود فرا رسید. گلولههای دشمن بر سر و پای او اصابت کرد و پیکر جوانش بر خاک جبهه آرام گرفت. عسگر احساسی در اوج جوانی، از دنیا گذشت؛ اما شهادت، پایان داستان او نبود، بلکه آغاز جاودانگی نامش شد.
او رفت، اما سنگرهای عینخوش هنوز روایتگر مردانی هستند که بیهیاهو جنگیدند و بیادعا جان دادند. مردانی که شاید در زمان حیات، نامشان بر سر زبانها نبود، اما پس از شهادت، نامشان به بخشی از حافظه یک ملت تبدیل شد.امروز، مزار شهید عسگر احساسی در گلزار شهدای قرهقرسملو بیلهسوار، یادآور جوانی است که از نیر برخاست، به جبهه رفت و در دهلران، خون خود را برای دفاع از این سرزمین تقدیم کرد.
عسگر احساسی تنها یک نام در میان نامهای شهدا نیست؛ او نماد نسلی است که در روزگار سخت، به جای تماشای حوادث، خود به میدان آمد. نسلی که میدانست آزادی و امنیت، بهای سنگینی دارد و گاهی باید آن را با جان پرداخت.
امروز سالها از آن روز حماسی گذشته است، اما نام شهید عسگر احساسی همچنان بر سنگ مزارش میدرخشد؛
نام مردی که در سنگر ایستاد، در میدان جنگید و با شهادت، برای همیشه در تاریخ این سرزمین ماندگار شد.
دیدگاهتان را بنویسید