شهید خسرو ابراهیمی؛ فرمانده‌ای که در خط مقدم ماند تا تاریخ به احترامش بایستد

دفاع مقدس، میدان ظهور مردانی بود که از جان گذشتند تا پرچم عزت ایران اسلامی بر زمین نماند. در میان این ستارگان درخشان، نام شهید خسرو ابراهیمی بقال همچون فرمانده‌ای شجاع، مؤمن و استوار می‌درخشد؛ مردی که از دیار سرافراز اردبیل برخاست، مسئولیت فرماندهی گردان را بر دوش گرفت و سرانجام در آوردگاه فکه، خون خویش را نثار آرمان‌های انقلاب اسلامی کرد.
شهید خسرو ابراهیمی بقال 30 خرداد ماه سال ۱۳۳۲ در شهر اردبیل، دیار مردمان مؤمن و غیور، چشم به جهان گشود. او از همان سال‌های جوانی روحیه‌ای مسئولیت‌پذیر، پرتلاش و متعهد داشت و با پیروزی انقلاب اسلامی، تمام توان خود را در مسیر خدمت به نظام و مردم به کار گرفت.
با آغاز جنگ تحمیلی، زمانی که دشمن بعثی قصد درهم شکستن اراده ملت ایران را داشت، او سکوت را جایز ندانست. ندای دفاع از میهن را لبیک گفت و راه جبهه‌ها را در پیش گرفت؛ راهی که پایان آن برای مردان خدا چیزی جز شهادت نبود.. برای او دفاع از میهن تنها یک وظیفه نبود؛ عهدی مقدس بود که باید تا پای جان به آن وفادار می‌ماند. حضور مستمر در جبهه‌ها، تجربه و توانمندی او را به جایگاهی رساند که مسئولیت فرماندهی گردان را بر عهده گرفت؛ مسئولیتی که تنها نصیب مردان شجاع، مدیر و مورد اعتماد می‌شد.
شهید خسرو ابراهیمی بقال از آن دسته فرماندهانی بود که فاصله‌ای میان خود و نیروهایش نمی‌دید. او پیش از آنکه فرمان بدهد، خود پیشگام می‌شد. در روزهای سخت نبرد، هنگامی که آتش دشمن بی‌امان بر مواضع رزمندگان فرود می‌آمد، حضور او روحیه‌ای مضاعف به نیروها می‌بخشید.
او خوب می‌دانست که فرماندهی در میدان جنگ، بیش از آنکه به درجه و عنوان وابسته باشد، به صداقت، ایثار و ازخودگذشتگی نیاز دارد. به همین دلیل همرزمانش نه فقط از او اطاعت می‌کردند، بلکه به او عشق می‌ورزیدند.
فکه، سرزمین داغ‌دیده و حماسه‌خیز دفاع مقدس، شاهد آخرین لحظات حضور این فرمانده دلیر بود.
در 10 اردبیهشت سال ۱۳۶۵، هنگامی که نبردهای سنگین در جبهه‌های جنوب ادامه داشت، شهید خسرو ابراهیمی بقال در استان ایلام و محدوده دهلران، در خط مقدم دفاع از میهن حضور یافت.
او همچون همیشه در کنار نیروهایش ایستاده بود که گلوله آرپی‌جی دشمن پیکر مطهرش را نشانه گرفت. لحظه‌ای بعد، فرمانده گردان بال گشود و به قافله شهیدان پیوست؛ قافله‌ای که مقصد آن آسمان و پاداش آن رضوان الهی است.
شهادت شهید خسرو ابراهیمی بقال پایان مأموریت او نبود؛ آغاز راهی بود که نسل‌های آینده از آن الهام بگیرند. نام او امروز در میان فرماندهان شهید دفاع مقدس می‌درخشد و یادش در دل مردم اردبیل زنده است.
پیکر پاک این شهید والامقام در گلزار شهدای علیّه اردبیل آرام گرفته است؛ جایی که هر زائر با حضور بر مزارش، روایت مردی را به یاد می‌آورد که فرماندهی را با اخلاص معنا کرد و شهادت را با شجاعت به آغوش کشید.
شهید خسرو ابراهیمی بقال از میان ما رفت، اما راه او همچنان ادامه دارد؛ راه مردانی که برای عزت این سرزمین از جان خود گذشتند و نامشان را بر بلندای تاریخ ایران اسلامی جاودانه ساختند.

نامش جاودان..