همرزمانش می‌گفتند در واپسین لحظات، چهره‌اش آرام بود؛ آرامشی که فقط مردان بزرگ میدان نبرد آن را می‌شناسند. در بیست‌وهشتم خرداد ۱۳۶۳، در دل عملیات خیبر، جسمش بر خاک جزیره مجنون ماند، اما نامش از خاک فراتر رفت.

لحظه‌ای رسید که سپیدی برف، قامت استوارش را در آغوش گرفت. سرما، آرام‌آرام جسمش را از حرکت بازداشت، اما نتوانست روح بلندش را شکست دهد. او ایستاده در سنگر غیرت، در دل کولاک جاودانه شد؛ گویی کوه، فرزند خود را در آغوش کشید تا برای همیشه نگهبان مرزهای ایران بماند.

در تقویمِ ایام، روزِ بیست و هفتم بهمن‌ماه سال ۱۳۶۴، برای منطقه «فاو» و حومه «بصره»، روزی متفاوت بود. در حالی که عملیات «والفجر ۸» به اوجِ سرنوشت‌ساز خود رسیده بود، جوانی از خطه‌ی مرزیِ بیله‌سوار، لطیف آبیاری، در قامتِ یک رزمنده‌ی بی‌باک، بارِ امانتی سنگین را بر دوش می‌کشید.

سرهنگ مهدیزاده به عنوان مسئول حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس و بسیج سپاه حضرت عباس (ع) استان اردبیل معرفی شد.