كم‌كم بغض گلويم را مي‌فشارد! ... برادر... اخوي... حاجي... داداش... برخيز و دستم را بگير. نگاهم كن. رفيقت چه سخت نشسته. كجا بودم؟ كجا هستم؟ مي‌داني برادر، احساس مي‌كنم خيلي وقت است مي‌شناسمت اما زمانه مرا از تو دور كرده است. مي‌دانم تو خوب مرا مي‌شناسي، امّا من... .